Dec 26, 2011

വെളിപാട്‌



മഞ്ഞു വീഴുന്ന നഷ്ടങ്ങളുടെ ഡിസംബറില്‍ ഒരു രാത്രിയുടെ തിരശീലയില്‍ നിന്നും ഓടികിതച്ചന്റെ മുന്പിലെത്തിയവള്‍.ദോലുമുഴക്കം പോലെ അവളുടെ ഹൃദയ മിടിപ്പിനിക്കു കേള്‍ക്കാമായിരുന്നു അതുമാത്രം  .

ഞെട്ടിയെണിറ്റപ്പോള്‍ അവളെന്തോ പേപ്പറില്‍ കുത്തി കുറിക്കുന്നു,തല കെട്ടായി 
ആത്മഹത്യാകുറിപ്പെന്ന വരി എഴുതിതീരാത്ത ആ കുറിപ്പ് ഞാന്‍ അനുസരണയില്ലാത്ത കുട്ടിയെ പോലെ അവളുടെ സമ്മതം കാത്തു നില്കാതെ വായിച്ചു തീര്‍ത്തു.

പക്ഷേ കഥയുടെ ഭൂതകാലത്തിന്റെ കുസ്രതി അതില്‍ പതിയാന്‍ തുടങ്ങിയതെ ഉള്ളു.ഞാന്‍ വീണ്ടും ഒരു കേള്‍വികാരനായി അവള്‍ ഒറ്റയല്ല അനേകായിരം പേരിലെ ഒരുവള്‍ ,

ഇന്നലെകളില്‍ ഒരുപാട് വര്‍ണങ്ങള്‍ പീലി നീര്‍ത്തിയാടിയ ഒരുപാട് സ്വപ്നം കൊണ്ട് നടന്ന ജീവിതത്തില്‍ നിന്നും കാലത്തിന്റെ കര്‍മപഥത്തില്‍പെട്ട്  ഒരു താലി ചരടിന്‍ അടിമയായ്   ഈ പ്രവാസഭൂമിയിലെ ഇരുളാര്‍ന്ന നാലുച്ചുവരുകള്‍കുള്ളില്‍പെട്ട് വീര്‍പ്പുമുട്ടന്ന അനേകായിരത്തിലെഒരുവള്‍ ..

ഏകാന്തതയും ഒറ്റപെടലും നല്‍കുന്ന ചില വേദനകള്‍ അതൊരു വല്ലാത്ത നീറ്റലാ ചിലര്‍ അതിനെ കീഴ്പെടുത്തും ചിലര്‍ അതിനു കീഴ്പെടും.ഇരുട്ടില്‍ നിന്നും വെളിച്ചം തേടിയുള്ള ഓട്ടമാണ് പിന്നെ അവളും ഓടുകയായിരുന്നു ഓടികയറി നിന്നത് എന്റെ മുന്പില്‍ ആയിരുന്നെന്നു മാത്രം.

ആ ഇരുട്ടിന്റെ ഇന്നലെകളില്‍ ഞാനച്ചുവരുകള്‍കുള്ളില്‍  തനിച്ചായിരുന്നുഎന്നാല്‍ ഒരാളിന്റെ സാന്നിദ്യം ആ ഇരുട്ടില്‍ ഞങ്ങളില്‍ ഉണ്ടാക്കിയ വെളിപാട്‌ ,അതൊരു  പാഠമായിരുന്നു   സൂര്യന്‍ സ്വയം ചുവന്നു ഇരുട്ട് നല്‍കി അസ്തമികുന്നത്  ഉദിയ്കാനാണ് പ്രകാശം പരത്തി ഉദികാന്‍ .സത്യത്തില്‍ സൂര്യന്‍  പ്രകാശിച്ചു കൊണ്ടേ ഇരിക്കുന്നു ,ആ വെളിച്ചത്തിലെകാണുഎവിടെയോ നിന്നും
ഇരുട്ട് നിറയുന്നത് പക്ഷേ ആ ഇരുട്ടിലും വെളിച്ചമായി നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിരിക്കും  സൂര്യന് ഒരു പ്രേരണയായി നാളെയില്‍ഉദിച്ചുയാരന്‍ .

അതുപോലെ  നമുക്കും നക്ഷത്രങ്ങള്‍ ആവാം സ്വയം പ്രകാശിച്ചു ആരെയും ഇരുട്ടിനു വിട്ടു കൊടുകാതെ അനേകായിരം മനസുകളെ  ഏകാന്ത ചിന്തകളിലേക്കും, ഏകാന്ത ജീവിതത്തിനും വിട്ടുകൊടുകാതെ ഒരു പ്രേരണയായി നമുക്കും ഒരുമിച്ചു പ്രകാശികാം  വീണ്ടും  പുതിയ പുലരികല്കായി 
പുതിയ നാളെകള്‍ക്കായി ഉദിച്ചുയര്‍ന്നു പ്രകാശിക്കാന്‍ 
 ഇന്നലെകളില്‍  മരവിച്ചുപോയ മഞ്ഞുകണങ്ങളെ ലയിപ്പിക്കാന്‍ .....

No comments:

Post a Comment